“As begraven? Waarom zou je dan niet gewoon kiezen voor begraven? Dat is toch dubbelop?” Tijdens een rondleiding vertel ik over de mogelijkheden van het begraven van een urn, of het verstrooien van as. Deze verontwaardiging zie ik vaker. Het lijkt een omweg, maar voor velen is het een bewuste, betekenisvolle stap. Er schieten me onmiddellijk een aantal verhalen van nabestaanden te binnen, waarbij het begraven van de as een heel logische en mooie keuze was.
“Mijn vader wilde graag dat zijn as werd uitgestrooid op zee, dus dat hebben we ook gedaan. Later heb ik daar wel wat last van gehad, omdat er geen plek meer was om naar terug te keren. Ik ben daarom eigenlijk wel blij dat mijn moeder heeft uitgesproken dat haar wens is om haar as te begraven op een natuurbegraafplaats. Mepperdennen is een prachtige plek om even te wandelen en in alle rust de plek van mijn moeder te bezoeken.”
“Wij hebben allebei kinderen uit een vorig huwelijk. Als we ervoor kiezen om onze as te laten begraven op Mepperdennen, dan blijven we daar voor altijd samen. De kinderen hebben een mooie plek om te bezoeken en niemand hoeft zich af te vragen wat er met onze as moet gebeuren. Dat geeft me een goed gevoel.”
“Mijn man is plotseling overleden. Hij is begraven op natuurbegraafplaats Mepperdennen. Hij was enig kind en de as van zijn moeder stond nog bij ons op zolder, want daar zouden we nog een mooie plek voor zoeken. Zijn moeder was een schat en ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om haar zomaar ergens uit te strooien. Toen ik hoorde dat de as begraven kon worden in het graf van mijn man, wist ik meteen dat dit de juiste oplossing was. Het geeft zoveel troost dat ze nu een plek heeft en herenigd is met haar enige zoon.”
“De urn van mijn man staat op mijn nachtkastje. Daar hoort hij, dicht bij mij. Als ik kom te overlijden, dan gaat zijn as met me mee in het graf. Ik heb er lang over gepiekerd waar zijn as zou blijven na mijn overlijden. Ik wil niet dat hij ongewenst bij iemand op de schouw zou komen te staan. Bij wijze van spreken dan, he? Nee, hij mag lekker met me mee. Sinds ik mijn natuurgraf heb gereserveerd -met urninlage–, slaap ik stukken beter.”
“Ik was van plan om de as van mijn vrouw stiekem uit te strooien in onze tuin, want daar was ze bijna altijd te vinden. Maar het huis waar we samen woonden is voor mij alleen best groot, dus ik verwacht wel dat ik ooit nog ga verhuizen. Het voelt niet goed om haar dan achter te laten. De plek die ik nu voor ons heb uitgekozen op Mepperdennen, blijft voor altijd onze plek. Er is niemand die daar aan komt en er zal nooit iets mee gebeuren.
Veel mensen denken dat crematie niet samengaat met natuurbegraven. Maar ook bij cremeren kun je besluiten de as te begraven op een natuurbegraafplaats.
In Nederland kun je kiezen uit cremeren, traditioneel begraven of natuurbegraven. Elke optie heeft een eigen opbouw van kosten.
Natuurlijk begraven en natuurbegraven zijn beide geen wettelijk beschermde termen. In de praktijk worden ze soms door elkaar gebruikt, terwijl er wel degelijk verschillen kunnen zijn.