Toen Wil en Johan verhuisden naar Coevorden, stond er een heel bijzonder punt bovenaan hun to-do lijstje. De urn van Johans moeder moest worden opgegraven uit de tuin. Die wilden ze uiteraard niet achterlaten.
Deze inhoud van YouTube wordt niet getoond omdat je hiervoor geen cookies hebt geaccepteerd.
“Mijn schoonmoeder wilde graag gecremeerd worden, maar we hadden het nooit over een definitieve bestemming voor de as gehad”, vertelt Wil Verenjans. “In onze tuin stond een prachtige moerascipres waar ze dol op was.” Ze wikkelden de urn zorgvuldig in plastic en gaven deze een plek onder de boom. Jarenlang voelde dit heel goed. Totdat het stel besloot te verhuizen.
De urn ging mee naar Coevorden en kreeg in eerste instantie een tijdelijke plek. Wil: “We wilden de as niet zomaar ergens uitstrooien. Het was een schat van een mens, dus we wilden een mooie, rustige plek voor haar vinden.” Maar voordat ze deze vonden, overleed Johan plotseling. Hij werd begraven op Natuurbegraafplaats Mepperdennen, waar hij en Wil een aantal jaren daarvoor al een plek hadden gereserveerd.
Na de begrafenis kreeg Wil een bijzondere ingeving. Wat zou het prachtig zijn als de as van haar schoonmoeder begraven zou kunnen worden bij haar zoon. Johan was haar enige kind en Wil wist zeker dat hij dit ook een fijn idee had gevonden. Op Natuurbegraafplaats Mepperdennen bleek dit mogelijk. “We hebben haar as in een mooie sjaal gedaan en in het graf van Johan begraven. Het geeft ons een heel goed gevoel dat ze nu samen op zo’n mooie plek rusten.”