Dat dachten we althans, voorafgaand aan de excursie. Christina Roland bewees ons al gauw het tegendeel. Het gedeelte wat we als paddenstoel herkennen boven de grond is eigenlijk helemaal geen paddenstoel. Althans, het is slechts een onderdeel van een groter geheel. “De gehele paddenstoel is dus niet alleen wat uit de grond is geschoten, maar vooral ook dat wat in de grond zit, of dat wat in het hout zit. De paddenstoel zoals we die kennen is dus eigenlijk slechts de bloem van de zwam. Het gedeelte onder de grond, of in het hout noemen we de zwamvlok, of mycelium. Als je een paddenstoel plukt, dan pluk je dus eigenlijk alleen de bloem”, vertelt Christina.
Er zaten best wat paddenstoelenkenners in ons ontvangsthuis, maar Christina wist ook hen nog iets te vertellen waar ze versteld van stonden. “Een paddenstoel is één van de grootste levende organismen die er bestaan. In Amerika is een honingzwam gevonden, waarvan DNA-onderzoek heeft uitgewezen dat deze in doorsnee minstens 2000 kilometer is. Waarschijnlijk is deze zelfs nog groter.”
Paddenstoelen zijn volgens Christina geneigd om nét niet te doen wat er in de boekjes staat. Zo kun je best een beukenzwam tegenkomen op een berkenboom. DNA-onderzoek heeft de afgelopen twintig jaar ook best veel veranderd op het gebied van kennis over paddenstoelen. “Soms bleken soorten waarvan gedacht werd dat ze aan elkaar verwant waren niet aan elkaar verwant en andersom. Hierdoor hebben veel paddenstoelen ook andere namen gekregen.”
Op veel plaatsen mogen er geen paddenstoelen worden geplukt, wist Christina ons te vertellen. “Staatsbosbeheer staat 250 gram per wandeling toe. Zou je met vier personen wandelen, dan blijft het nog 250 gram. Dat is ongeveer zo’n blauw bakje champignons uit de supermarkt. Maar let wel op, er zijn teveel soorten die op andere soorten lijken”, waarschuwde Christina. Als voorbeeld nam ze er een paarsig zwammetje bij. Een amethistzwam. Zeer eetbaar, maar met een gevaarlijke look-a-like, namelijk de Lila Satijnvezelkop. “Als je het niet zeker weet, laat het dan maar staan”, adviseerde ze met klem.
Om paddenstoelen te herkennen kun je het beste meerdere zintuigen gebruiken. Soms kun je paddenstoelen beter herkennen door te ruiken of te voelen, dan op het oog. De taaiheid van de steel geeft bijvoorbeeld net de juiste informatie om dat exemplaar van een ander te kunnen onderscheiden. Wel even je handen wassen nadien, natuurlijk. Tijdens de wandeling gaf Christina ons op deze manier een mooi inkijkje in de bijzondere wereld van de paddenstoelen.
Er loopt momenteel niet alleen een kudde schapen in ons gebied, maar ook een koppel Nederlandse landgeiten.
Overdag merk je nauwelijks iets van de nachtvlinders die zich hier verschuilen, maar een wit laken en een paar goede lampen maken plotseling een heel nieuwe wereld zichtbaar.
Een prachtig primeurtje op natuurbegraafplaats Mepperdennen: de allereerste honing van onze ‘eigen’ honingbijen is een feit! Geïnteresseerden waren van harte welkom in het ontvangsthuis om dit bijzondere moment mee te maken.